Know your kid – ISSUE 5

“ขอเวลา ผม/หนู บ้าง”

การเลี้ยงลูกเป็นงานที่น่าตื่นเต้นท้าทายชีวิต  โดยเฉพาะกับคนเป็นพ่อเป็นแม่ในการอบรมเลี้ยงดูเขาในแบบฉบับที่เราอยากให้เขาเป็นนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในยุคปัจจุบันนี้  ในยุคสมัยที่ทั้งต้องทำงานหนักและเอาใจลูกไปด้วยในเวลาเดียวกัน  คนเป็นพ่อเป็นแม่อย่างเราอาจต้องหาผู้ช่วยตัวสำคัญ  นั่นก็คือของเล่นราคาแพง ที่มีขายกันอยู่เกลื่อนกราด   เอามาอยู่เป็นเพื่อนลูกเราด้วยก็คงดีไม่น้อย

 

ของเล่นในปัจจุบันนี้มีมากมายหลายหลากตามระดับช่วงวัย  มีทั้งของเล่นเชิงวิชาการ  ของเล่นสวยงาม  ของเล่นเพื่อความเพลิดเพลินใจ ฯลฯ  ผมก็ตามไม่ค่อยทันกับเขานักหรอกครับ  ในวันนี้ประเด็นของผมไม่ได้อยู่ที่การเลือกซื้อของเล่น  หรือของเล่นอะไรที่ช่วยพัฒนาสมองหรือเสริมสร้างพัฒนาการ  ผมว่าคุณพ่อคุณแม่หาอ่านได้ทั่วไปตามสื่อฯ  หรือคู่มือแม่และเด็กครับ  แต่ความตั้งใจของผมในวันนี้ก็คือ ผมสังเกตเห็นว่าเด็กสมัยนี้มักติดของเล่นกันงอมแงมเหลือเกิน  ผมได้ทำการศึกษาแล้วทำให้ค้นพบว่าสิ่งหนึ่งที่ทำให้เด็กเป็นแบบนี้  นั่นก็คือการที่คุณพ่อคุณแม่ไม่มีเวลาเพียงพอให้กับเขานั่นเอง  คนที่เป็นพ่อเป็นแม่เมื่อต้องทำงานหนักนอกบ้าน  เวลาถึงวันหยุดก็อยากจะเอาใจเด็กด้วยการพาลูกไปซื้อของตามห้างสรรพสินค้า  เพื่อชดเชยเวลาที่เราไม่ได้มีให้กับเขา  และในยุคสมัยนี้ที่ทุกอย่างคือการแข่งขัน  แข่ง … เพื่อดีกว่า  แข่ง … เพื่อมากกว่า  นั่นยิ่งเป็นการหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่คุณจะไม่ตอบแทนลูกด้วยสิ่งล่อใจเหล่านี้   ในครอบครัวที่มีลูกคนเดียว คุณพ่อคุณแม่อาจต้องเสียกำลังทรัพย์มาก  หรืออาจเรียกว่าลงทุนในเรื่องสิ่งล่อใจเหล่านี้มากหน่อย  ก็เพราะลูกคือดวงใจดวงเดียวของที่บ้าน

 

การที่คุณซื้อของมากมายให้ลูกนั้น  คุณพ่อคุณแม่อาจเข้าใจว่านั่นคือความรักที่คุณมอบให้เขา  นั่นคือการโชว์ว่าคุณรักเขา  ผมอยากให้คุณผู้อ่านคิดทบทวนสักนิดครับว่า  หากคุณรักเขาอย่างที่คุณพูดจริง  คุณคงไม่ทำงานมากซะจนลืมให้เวลากับเขานะครับ  หลายท่านคงบอกว่าก็เพราะเขา  เราจึงต้องทำงานหนักเพื่อเขา  คุณคิดว่าลูกน้อยของคุณจะมีความสุขกับการที่คุณทำงานมาก ๆ หรือเขาจะมีความสุขกับการที่คุณให้เวลามาก ๆ กับเขา  คุณคิดว่าแท้จริงแล้วเขาต้องการของเล่นเพื่อฆ่าเวลาระหว่างรอคุณกลับมาบ้านตอนค่ำ  จนเขาเผลอหลับไปพร้อมของเล่นนั้น  แล้วคุณมานั่งอมยิ้มว่าลูกคุณคงหวงของเล่นมากจนขนาดเอามานอนกอดด้วย  หรือคุณคิดว่ามันจะดีกว่านั้นหากคุณได้ใช้เวลาสักชั่วโมงกลับไปเป็นเด็ก  แล้วนั่งเล่นของเล่นที่คุณซื้อมากับเขา  แล้วใช้ช่วงเวลานี้พูดคุยกับเขาในทุก ๆ เรื่อง  คุณเคยสังเกตบ้างไหมว่าบางครั้งเขาอาจจะมาชวนคุณเล่นในยามที่คุณกำลังวุ่นกับการเช็คเมลล์ในคอมพิวเตอร์  ซึ่งคุณก็ปฏิเสธทุกครั้งไป และอาจบอกให้ไปเล่นนั่นก่อน  ไปทำโน่นทำนี่ก่อน  พ่อ/แม่ กำลังยุ่ง   เมื่อเวลาผ่านไปนานวันเข้าเด็กก็จะรับรู้ว่าเขาไม่สามารถชวนพ่อหรือแม่มาเล่นกับเขาได้  ทำให้เขาโดดเดี่ยวและต้องเล่นคนเดียว  บ่อยครั้งครับที่ผมมักได้รับคำถามจากท่านผู้ปกครองหลายท่านว่าทำไมลูกไม่ติดเขาเลย  แต่ติดของเล่นมากกว่า  หรือทำไมรู้สึกไม่สนิทกับลูกเลย  ผมก็มักจะย้อนถามทุกครั้งไปครับว่าแล้วคุณให้เวลากับลูกมากแค่ไหน  ตัวคุณเองติดลูกมากหรือติดงานมากกว่ากัน

 

ลองถามลูกคุณจริง ๆ เถอะครับว่าตัวเขาอยากได้ของเล่นพวกนั้นมากเท่ากับอยากได้เวลาจากคุณไหม  คุณเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าลูกของคุณอยากให้คุณมาคอยเชียร์เขาแข่งกีฬาสี  หรือคุณไม่สามารถลางานที่ออฟฟิศได้เลย  คุณเคยอยู่ช่วยสอนการบ้านเขาหรือไม่ หรือคุณไม่ว่างที่จะสอนเพราะมัวแต่ดูฟุตบอลคู่โปรดในทีวี  คุณเคยลงสระว่ายน้ำกับเขาหรือเปล่า หรือคุณไม่อยากลงเพราะคุณเพิ่งจะกลับมาจากร้านทำผม   คุณเคยพาเขาไปสวนสนุกหรือสถานที่ที่เขาอยากจะไปหรือไม่  หรือคุณไม่อยากจะขับรถไปเพราะขี้เกียจฝ่าด่านรถติดในวันอาทิตย์  สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ครับที่เป็นเครื่องบ่งชี้ว่า  แท้จริงแล้วคุณเต็มที่กับลูกของคุณมากแค่ไหน  คุณปล่อยให้เขาเหงาเพราะเหตุผลข้าง ๆ คู ๆ ของคุณหรือเปล่า  ไม่มีใครรู้เหตุผลที่แท้จริงของคุณมากเท่าตัวคุณเองครับ

 

เด็กทุกคนชอบของเล่นครับ  เพราะเด็กกับของเล่นเป็นของคู่กัน  แต่เวลาของพ่อแม่มากกว่าที่เด็กต้องการ  อย่าปล่อยให้เวลาผ่านเลยไปครับ  หากคุณคิดว่าคุณมีเวลาให้เขาน้อยไป  ลองบริหารเวลาของคุณใหม่  และเต็มที่ในเวลาที่คุณมีให้เขา ไม่เพียงแค่เขาจะมีความสุขขึ้น  แต่คุณก็จะมีความสุขขึ้นเช่นกัน  ผมรับรองครับ!

What can we help you find ?

Pin It on Pinterest

Shares
Share This

Share This

Share this post with your friends!